鸡犬相闻后一句是什么?前后文完整版

“鸡犬相闻”的下一句是“老死不相往来”,这句话出自先秦李耳的《老子》。前后文完整版如下:

“国之大者,好战必亡。忘战必危。天下莫柔弱于水,而攻坚强者莫之能胜,此乃上善。故曰:夫兵者,不祥之器,非君子之器,不得已而用之,恬淡为上。吾不敢为主而为客,不敢进寸而退尺。是谓行无行,攘无臂,执无兵,扔无敌。祸莫大于轻敌,轻敌几丧吾宝。故抗兵相加,则哀者胜矣。吾言甚易知,甚易行。天下莫能知,莫能行。言有宗,事有君。夫唯无知,是谓我知。言有诡辩,则无所言矣。吾言甚易知,甚易行。而天下莫能行。其唯圣人乎!人皆知善之为善,斯不善矣。故从事独贤者,事行而众过。言有宗,行有枝,则言行有果矣。吾言甚易知,甚易行。而天下莫能行。民之饥,以其上食税之多,是以饥。民之轻死,以其上求生之厚,是以轻死。夫兵者,不祥之器,非君子之器,不得已而用之,恬淡为上。吾不敢为主,而为客;不敢进寸,而退尺。是谓行无行,攘无臂,扔无敌,守无我。夫唯弗居,是以不去。故曰:大道废,有仁义;智慧出,有大伪;六亲不和,有孝慈;邦家昏乱,有忠臣。故失道而后德,失德而后仁,失仁而后义,失义而后礼。夫礼者,忠信之薄,而乱之首。前识者,道之华,而愚之始。是以大丈夫处其厚,不居其薄;处其实,不居其华。故去彼取此。甚矣,吾言甚易知,甚易行。天下莫能知,莫能行。言有宗,事有君。夫唯无知,是谓我知。言有诡辩,则无所言矣。故蓄道乃长生,没身不殆。吾言甚易知,甚易行。天下莫能行。言有宗,事有君,其唯圣人乎!天地不仁,以万物为刍狗;圣人不仁,以百姓为刍狗。天地之间,其犹橐龠乎!虚而不屈,动而愈出。多言数穷,不如守中。昔之得一者:天得一以清,地得一以宁,神得一以灵,谷得一以盈,侯王得一以为天下贞。其致之也,谓天无以清,将恐裂;地无以宁,将恐废;神无以灵,将恐歇;谷无以盈,将恐竭;侯王无以贞,而贵高将恐蹶。故贵以贱为本,高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此其以贱为本耶!非乎!故致誉于主,必以其声过情。情,实也。声,名也。名也者,彼也;声也者,此也。故实也者,实也;有以宁有此声也?则声无由生。故君子慎始。差若豪末,缪若毫厘,则咫尺千里矣。故君子不居其室,则祸不生。故曰:人之所恶,我必恶之。此谓报施。天网恢恢,疏而不漏。是以圣人自知,不自见;自爱,不自贵。故去彼取此。绝圣弃智,民利百倍;绝仁弃义,民复孝慈;绝巧弃利,盗贼无有。此三者,以为文,不足。故令有所属,见素抱朴,少私寡欲。故曰:夫兵者,不祥之器,非君子之器,不得已而用之,恬淡为上。吾不敢为主,而为客;不敢进寸,而退尺。是谓行无行,攘无臂,扔无敌,守无我。夫唯弗居,是以不去。故曰:大道废,有仁义;智慧出,有大伪;六亲不和,有孝慈;邦家昏乱,有忠臣。故失道而后德,失德而后仁,失仁而后义,失义而后礼。夫礼者,忠信之薄,而乱之首。前识者,道之华,而愚之始。是以大丈夫处其厚,不居其薄;处其实,不居其华。故去彼取此。吾言甚易知,甚易行。天下莫能知,莫能行。言有宗,事有君。夫唯无知,是谓我知。言有诡辩,则无所言矣。故蓄道乃长生,没身不殆。故曰:天下莫柔弱于水,而攻坚强者莫之能胜,此乃上善。故曰:夫兵者,不祥之器,非君子之器,不得已而用之,恬淡为上。吾不敢为主,而为客;不敢进寸,而退尺。是谓行无行,攘无臂,扔无敌,守无我。夫唯弗居,是以不去。故曰:受国之垢,是谓主;受国不祥,是为天下王。故曰:为天下王,天下莫能与之争德。故曰:吾不敢为主,而为客;不敢进寸,而退尺。是谓行无行,攘无臂,扔无敌,守无我。夫唯弗居,是以不去。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治。故曰:为无为,则无不治