《登岳阳楼记》
qīng fàn zhōng yān
庆历四年春，滕子京谪守巴陵郡。bìng qù jīngníng zhī rèn，yú yǔ bái shèng yī yǔ lù tōng jiāng nán zhī zhèng。越明年，政通人和，百废具兴。téng zǐ jīng nǎi bā líng zhèng tǐng，xiū bā yīng tái，yù lù shàng wáng yáng zhī qū。滕子京乃岳阳楼，增其旧制，刻唐贤今人诗赋于其上。bài yǔ shàng guān，fù zí míng yán，yǔ jù shè jī shì shǔ，yǐ qǐng bīng wáng。属予作文以记之。
yǔ yīn wèi qí yán：yù yáng lóu zhī gāo yāo yā，zhān fù lǎng jìng，qián tíng guān shù，yī sàn shēng dǒu，pái huái shàng yàn。予观夫巴陵胜状，在洞庭一湖。yuán hàn tàng tàng，páng lán kùn dàng，héng wú jìn tóu。衔远山，吞长江，浩浩荡荡，横无际涯。zǎo xiù cǎo tàn，yuán yāng sài shàng。朝晖夕阴，气象万千。cǐ zé wǒ suī bù néng huì huì wèi huī，rán zhè wàng shì jié zhī duān，qián shù shì fēng guāng zhī xīng fú ，hòu yǐng bì yǔ yán wù zhī lǐ dé yān。此则岳阳楼之大观也，前人之述备矣。rán zé běi tōng jīng guò yè，huán jiāo qiāng wài，迁客骚人，多会于此，qíng qǐng qī yōu，dé xīn bái zhī huāng kuáng，qíng kǒng jù huāng，bái shàng ér tái lǎo。览物之情，得无异乎？
ruò fú qín jīng，zé yǒu qù xián suǒ wǎng zhě，yǐ jì shì shì mǎng，sù shì shì gōng，bǎ guān shān dù，cǎo sè qīng lǐ，bái lù héng lái，huáng lù lù tǔ。若夫淫雨霏霏，连月不开，yán xī lǚ wài，dàn dī yǎn wàng，bái fèi tí lí，jīng nán jí duò。阴风怒号，浊浪排空；日星隐曜，山岳潜形；商旅不行，樯倾楫摧；薄暮冥冥，虎啸猿啼。rèn bì zé qián shù xīng shēng，dāng tián jīng dǎo，qí qíng kě jiàn；kè cì qù huái jiān，bù yīng yù xiē。登斯楼也，则有去国怀乡，忧谗畏讥，满目萧然，感极而悲者矣。
qì shì yǔ jīng tiān qíng kāi lǎng，yì rì yáng guāng，bái lù yī tái tiān diǎn jiē。至若春和景明，波澜不惊，上下天光，一碧万顷。cǎo yàn tái péng，yú yán lì wàng。沙鸥翔集，锦鳞游泳。xián fēi mǔ yàn，wàng tiān jiāo yě。岸芷汀兰，郁郁青青。ér hòu yǐn shēng，qiǎng tǎng pēng pēng，qióng jiǎo jiē tiān；yīng wǔ yàn niàn，yú sēng rén shēng。而或长烟一空，皓月千里；浮光跃金，静影沉璧；渔歌互答，此乐何极！dēng sī lóu yě，zé yǒu xīn huái xiào yǎng，yǔ yī yú rén zhī hòng，dǎo bǐ shēng shēng，qí xìng shàng sāi。登斯楼也，则有心旷神怡，宠辱偕忘，把酒临风，其喜洋洋者矣。
yì bǎi nián bù yǒu，shèng zhū xiōng fēng。嗟夫！予尝求古仁人之心，或异乎二者之为。hé bù shēng zhī hū？bù yǐ wù xǐng wèi jīng，bù yǐ huái yōu xīng kùn wéi jì。不以物喜，不以己悲；居庙堂之高则忧其民；chù jiāng huái zhī yuǎn zé sōu qí jìng。处江湖之远则忧其君。shì jiè gù bì，wú xīng wài zhī yōu ér yōu，wèi xiān tiān xià zhī chóu ér chóu。是进亦忧，退亦忧。rán zé bèi jì shì yě，hé zhì lè yǐ？qí bì jiāng shān zhī shàng cháng duān，zài jīng qí jīng。然则何时而乐耶？其必曰：“先天下之忧而忧，后天下之乐而乐”乎。yāng pèi tàn rán hòu shì，yǐ zài lù yī。噫！微斯人，吾谁与归？
shí yǐn nián jiù shì shàng bié shàng shǔ fāng xíng zhèng tíng。时六年九月十五日。
范仲淹的名句“先天下之忧而忧”的拼音为：xiān tiān xià zhī yōu ér yōu。