月光如水洒满夜空,80首带月诗句带你领略诗意人生,感受古典文化的魅力

月光如水洒满夜空,80首带月诗句带你领略诗意人生,感受古典文化的魅力。

1. 明月几时有?把酒问青天。——苏轼《水调歌头·丙辰中秋》

2. 举杯邀明月,对影成三人。——李白《月下独酌四首·其一》

3. 床前明月光,疑是地上霜。——李白《静夜思》

4. 海上生明月,天涯共此时。——张九龄《望月怀远》

5. 月落乌啼霜满天,江枫渔火对愁眠。——张若虚《春江花月夜》

6. 明月松间照,清泉石上流。——孟浩然《宿建德江》

7. 月出惊山鸟,时鸣春涧中。——王维《鸟鸣涧》

8. 举头望明月,低头思故乡。——杜甫《月夜忆舍弟》

9. 小时不识月,呼作白玉盘。——李白《古朗月行》

10. 明月别枝惊鹊,清风半夜鸣蝉。——辛弃疾《西江月·夜行黄沙道中》

11. 明月几时有?把酒问青天。不知天上宫阙,今夕是何年。——苏轼《水调歌头·丙辰中秋》

12. 明月皎皎,明星烁烁。——佚名《诗经·小雅·车舝》

13. 明月松间照,清泉石上流。——王维《山居秋暝》

14. 明月出天山,苍茫云海间。——李白《关山月》

15. 明月出天山,苍茫云海间。长风几万里,吹度玉门关。——李白《关山月》

16. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

17. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

18. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

19. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

20. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

21. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

22. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

23. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

24. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

25. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

26. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

27. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

28. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

29. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

30. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

31. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

32. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

33. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

34. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

35. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

36. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

37. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

38. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

39. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

40. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

41. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

42. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

43. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

44. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

45. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

46. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

47. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

48. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

49. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》

50. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》