月光如水洒满夜空,80首带月诗句带你领略诗意人生,感受古典文化的魅力。
1. 明月几时有?把酒问青天。——苏轼《水调歌头·丙辰中秋》
2. 举杯邀明月,对影成三人。——李白《月下独酌四首·其一》
3. 床前明月光,疑是地上霜。——李白《静夜思》
4. 海上生明月,天涯共此时。——张九龄《望月怀远》
5. 月落乌啼霜满天,江枫渔火对愁眠。——张若虚《春江花月夜》
6. 明月松间照,清泉石上流。——孟浩然《宿建德江》
7. 月出惊山鸟,时鸣春涧中。——王维《鸟鸣涧》
8. 举头望明月,低头思故乡。——杜甫《月夜忆舍弟》
9. 小时不识月,呼作白玉盘。——李白《古朗月行》
10. 明月别枝惊鹊,清风半夜鸣蝉。——辛弃疾《西江月·夜行黄沙道中》
11. 明月几时有?把酒问青天。不知天上宫阙,今夕是何年。——苏轼《水调歌头·丙辰中秋》
12. 明月皎皎,明星烁烁。——佚名《诗经·小雅·车舝》
13. 明月松间照,清泉石上流。——王维《山居秋暝》
14. 明月出天山,苍茫云海间。——李白《关山月》
15. 明月出天山,苍茫云海间。长风几万里,吹度玉门关。——李白《关山月》
16. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
17. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
18. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
19. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
20. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
21. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
22. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
23. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
24. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
25. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
26. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
27. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
28. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
29. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
30. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
31. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
32. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
33. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
34. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
35. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
36. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
37. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
38. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
39. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
40. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
41. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
42. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
43. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
44. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
45. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
46. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
47. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
48. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
49. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》
50. 明月出天山,苍茫云海间。长风吹榆叶,轻飘落松间。——李白《关山月》